Hechting
Voor mij is hechten veiligheid in connectie.
Waarom het thema ‘hechten’ in kinderboeken?
Eerst en vooral omdat het mijn eigen geschiedenis raakt. Hechting is een belangrijk thema voor mij. Het gaat over gezien worden, over afstand en nabijheid, en over veiligheid in relaties.
Dit zijn zaken waar mensen dagdagelijks mee worstelen, maar waar het risico bestaat dat er te weinig ruimte wordt gemaakt om dit te bespreken. Daarom hoop ik mijn steentje te kunnen bijdragen; om zo een nieuwe beweging te maken voor volgende generaties, die open en veilig in relatie kunnen stappen met elkaar.
Ik hoop dat deze boeken een houvast kunnen bieden aan kinderen om te vertrouwen op hun eigen gevoelens, en ruimte te mogen innemen om die emoties te laten bestaan.
Hechting is voor mij geen theorie, maar iets wat ik in mijn lichaam en in mijn dagelijks leven heb leren herkennen.
Mijn verhaal
Wat is mijn ervaring met dit thema?
Als kind kon ik al snel overspoeld raken door emoties. Ik had vaak het gevoel meer tijd nodig te hebben dan anderen om gebeurtenissen te verwerken: om te benoemen wat ik zag en voelde, het te plaatsen & los te laten.
In mijn adolescentie bleek al snel dat er weinig ruimte en tijd was om dit op mijn tempo te doen. Als twintiger hoorde ik telkens een slagzin opnieuw: “het feit dat je nadenkt is de reden van het probleem”.
Ik strafte mezelf af voor het hebben van emoties. Ik verliet mensen, verschillende woonplekken, tewerkstellingen… telkens op zoek naar iets of iemand dat bij mij bleef door de stormen. Nergens voelde ik me oprecht begrepen en geaccepteerd, dus besloot ik om aan de verwachtingen van de ander te passen en door te doen – ook al was nog niet alles verwerkt. Pas vele jaren later begreep ik dat de echte pijn zat in het missen van een veilige stabiele omgeving.
Dankzij de jaren therapie weet ik nu: niet omdat ik “te veel voel” – want bestaat te veel wel? – maar omdat mijn systeem afgestemd is op onveiligheid.
Dat inzicht veranderde alles. En dat inzicht doorleefde ik pas na de geboorte van onze zoon.
Mama zijn
Op welke manier had het moederschap hier een impact op?
Het moederschap heeft mijn hechtingsstijl nog zichtbaarder gemaakt. De behoefte aan rust, veiligheid en afstemming werd direct voelbaar, voor ons en voor onze kringen.
Vanuit de hechtingsstijlen die in ons huis leven, kiezen we telkens voor bewust ouderschap: aanwezig blijven als het moeilijk gaat, eigen triggers aanpakken, ware connectie leggen met ons kind.
Mijn kind houdt me dagelijks een spiegel voor. Hij maakt duidelijk wanneer ik spanning vasthoud, waar ik nog moet bijschakelen & vertragen, stilstaan en voelen.
De ontwikkeling van zijn positieve zelfbeeld is voor mij belangrijker dan mijn eigen uitdagingen. Hij is de reden dat ik hardnekkig vecht voor mijn rust, voor mildheid binnen mezelf.
Ik besef dat hechting geen eindpunt heeft; het is een proces van herkennen, reguleren en opnieuw verbinden. Soms lukt het en soms lukt het helemaal niet.
En ook dat is oké!
Voor je kind
Wat Koeli je kind meegeeft
Kinderen voelen veel, lang voor ze er woorden voor hebben. Koeli helpt om die gevoelens een plek te geven, samen met jou.
Blij, bang, boos, verdrietig of een beetje van alles tegelijk. Door Koeli leert je kind gevoelens herkennen en benoemen, bij Koeli en daarna bij zichzelf.
Bij Koeli zijn er geen goede of slechte gevoelens. Je kind ontdekt: ik ben niet te veel, ook als ik veel voel.
Een boek voorlezen is meer dan een verhaal vertellen. Het dicht bij elkaar zitten, even vertragen, en er voor elkaar zijn: precies daar groeit een veilige band.
Zit je kind met iets? Dan is het vaak makkelijker om over Koeli te praten dan over de eigen gevoelens. Het verhaal geeft jullie de woorden om het gesprek te beginnen.
Om samen te lezen, vanaf 2 jaar.